کدام بخش از اتصال دهنده ربات پرینت سه بعدی هنوز به ماشینکاری نهایی نیاز دارد؟

یک رابط ربات از چاپگر جدا می شود که پیچیده و کامل به نظر می رسد. به سمت بازو می رود و سوراخ های پین در یک راستا قرار نمی گیرند، فلنج یک شکاف نشان می دهد، یا یاتاقان به درستی قرار نمی گیرد. اولین فکر اغلب این است که پرینت سه بعدی به اندازه کافی دقیق نیست. در بیشتر موارد هندسه چاپی خوب است. مسئله واقعی این است که رابط های حیاتی در شرایط چاپ شده باقی مانده اند.

تکمیل کانکتور ربات پرینت سه بعدی مربوط به ماشینکاری هر سطحی نیست. این در مورد شناسایی چند ویژگی است که باید به اندازه، شکل و پایان نهایی برسد تا اتصال دهنده در واقع روی ربات کار کند.

فرآیندهای بستر فلزی، لایه به لایه قطعات را می سازند. دقت ابعادی ساخته شده معمولاً در محدوده ± 0.1-0.2 میلی متر قرار می گیرد، و زبری سطح اغلب بسته به جهت، پارامترها و مواد، بین Ra 6-15 میکرومتر قرار می گیرد. که برای بسیاری از سطوح غیر بحرانی قابل قبول است. به ندرت برای حفره‌های یاتاقان، پین‌ها، فلنج‌های دقیق، یا ویژگی‌های آب‌بندی که بارهای مکرر و اتصالات محکم را مشاهده می‌کنند کافی است.

اتصال دهنده های ربات، هندسه آزاد پیچیده را با رابط هایی ترکیب می کنند که باید بار را تعیین، مهر و موم یا حمل کنند. پرینت گذاشتن این رابط‌ها رایج‌ترین دلیلی است که یک قطعه زیبا در مونتاژ خراب می‌شود.

1. صندلی های بلبرینگ و سوراخ های دقیق
قطر، گرد بودن و پرداخت سطح مستقیماً بر عمر یاتاقان و دقت کار تأثیر می گذارد. حفره های چاپ شده به ندرت گرد یا به اندازه کافی محکم هستند تا یک پرس یا جابجایی قابل اعتماد داشته باشند.

2. نصب سطوح و سطوح فلنج
صاف بودن و جهت گیری صفحه نصب تعیین می کند که اتصال دهنده چقدر به طور یکنواخت در مقابل ربات یا قسمت جفت قرار گیرد. صورت موج دار یا کج شده شکاف، بار پیچ ناهموار و ناهماهنگی پایین دست ایجاد می کند.

3. سوراخ های رزوه ای
نخ های چاپ شده از نظر استحکام، دقت فرم و تکرارپذیری محدود هستند. رزوه های بحرانی تقریباً همیشه پس از چاپ سوراخ می شوند و ضربه می زنند یا با درج نصب می شوند.

4. سوراخ ها و ویژگی های مکان یابی
موقعیت واقعی سوراخ های رولپلاک یا قطرهای محل، تراز کلی را کنترل می کند. این ویژگی‌ها معمولاً برای قطعات فلزی پرینت سه‌بعدی تکمیل CNC هدفمند دریافت می‌کنند، بنابراین محل اتصال هر بار به یک شکل قرار می‌گیرد.

5. آب بندی شیارها و سطوح کشویی
هندسه و ناهمواری در این مناطق بر مسیرهای نشتی و نرخ سایش تأثیر می گذارد. آنها معمولاً برای برآوردن نیازهای عملکردی به ماشینکاری یا تکمیل کنترل شده نیاز دارند.

این پنج دسته اکثر مشکلات مونتاژ و عملکردی را که با قطعات اتصال روبات پرینت سه بعدی مشاهده می شود پوشش می دهند.

هر سطحی نیاز به کار ثانویه ندارد. سطوح خارجی بدون جفت، سازه های روشن کننده داخلی، دنده های تقویت کننده و بسیاری از معابر داخلی غیر بحرانی اغلب می توانند به صورت چاپ شده باقی بمانند. دست نخورده ماندن این مناطق باعث صرفه جویی در زمان و هزینه بدون آسیب رساندن به عملکرد می شود.

یک قانون عملی: اگر سطح محل قرار گرفت، مهر و موم شد، دارای تناسب دقیقی بود، یا تماس کشویی مکرر مشاهده شد، برای اتمام آن برنامه ریزی کنید. اگر فقط ساختار یا کاهش وزن را فراهم کند، شرایط چاپ شده اغلب قابل قبول است. این تمایز هسته اصلی قطعات روباتیک پرینت سه بعدی پس از پردازش موثر است.

موفقیت هیبریدی در طراحی شروع می شود:

مواد مناسب را روی سطوح و قطرهای بحرانی بگذارید (معمولاً در محدوده 0.3 تا 1.0 میلی متر، تنظیم شده برای اندازه فرآیند و ویژگی) تا موادی برای برش وجود داشته باشد.

قسمت را جهت دهی کنید تا سطوح مهم هم در حین چاپ و هم در ماشینکاری بعدی قابل دسترسی و پشتیبانی مناسب باشند.

ویژگی‌های فیکسچر یا داده‌ای را که اجازه می‌دهد جای خالی چاپ شده به‌طور دقیق برای کار CNC نگه داشته شود را شامل شود.

پیشاپیش توافق کنید که کدام سطوح به عنوان مبنا عمل می کنند و کدام سطوح تا حد تحمل نهایی تکمیل می شوند.

قبل از سفارش، ارزش آن را دارد که با تامین کننده تایید کنید:

دقیقاً کدام ویژگی ها ماشین کاری می شوند و تا چه حد تحمل می شوند

چقدر موجودی باقی خواهد ماند

چه بازرسی (CMM یا معادل آن) ارائه خواهد شد

این که آیا چاپ و ماشینکاری تحت یک فرآیند پاسخگو باقی می ماند

در یک پروژه اتصال ربات، قطعات اولیه کامل به نظر می رسیدند اما به طور تمیز جمع نمی شدند. مکان های پین خاموش بودند و تماس فلنج ناسازگار بود. رویکرد تجدید نظر شده هندسه پیچیده و ویژگی‌های داخلی را همانطور که چاپ می‌شد حفظ کرد، فقط روی صفحه نصب مهم، سوراخ‌های پین و حفره یاتاقان اضافه کرد، سپس آن سطوح را با CNC تکمیل کرد. پس از بازرسی، کانکتور به درستی قرار گرفت، پین ها در یک راستا قرار گرفتند، و بلبرینگ بدون نیرو نصب شد. این پیشرفت از ماشینکاری فقط آنچه که ربات واقعاً به آن نیاز داشت به جای تلقی کردن کل قطعه به عنوان یک جزء تمام شده حاصل شد.

هنگامی که چاپ و ماشینکاری در یک گردش کار باقی می مانند، کنترل مبنا آسانتر می شود، دستیابی کاهش می یابد و مسئولیت روشن است. بپرسید که آیا تامین کننده می تواند گزارش های CMM را ارائه دهد، تجربه واقعی در تکمیل انواع ویژگی های ذکر شده در بالا دارد و می تواند هر دو فرآیند را در یک راستا نگه دارد.

یک سازنده قطعات ربات پرینت سه بعدی توانا یا کارخانه چاپ سه بعدی سفارشی و CNC در مورد سطوحی که نیاز به تکمیل دارند و کدام سطوح می توانند به عنوان چاپ باقی بمانند، بحث خواهد کرد. همچنین به دنبال توانایی پشتیبانی از نمونه های اولیه و پرینت سه بعدی فلزی به صورت عمده برای رباتیک باشید، و همچنین به دنبال یک تامین کننده واقعی چاپ سه بعدی و ماشینکاری یک مرحله ای باشید که فرآیند هیبریدی را به عنوان استاندارد و نه یک تفکر بعدی در نظر می گیرد.

تکمیل اتصال ربات چاپ سه بعدی زمانی که انتخابی باشد بهترین عملکرد را دارد. هندسه پیچیده را چاپ کنید، سپس فقط واسط هایی را که ربات واقعاً به آن نیاز دارد، ماشین کنید. این ترکیب هم آزادی طراحی و هم قابلیت اطمینان عملکردی را ارائه می دهد.

اگر نقشه‌ها یا فایل‌های STEP برای اتصال ربات دارید، آن‌ها را به اشتراک بگذارید تا بررسی کنید که کدام سطوح باید تکمیل شوند و کدام‌ها می‌توانند به صورت چاپ شده باقی بمانند. یک طرح ماشینکاری واضح قبل از اولین ساخت سریعترین راه برای جلوگیری از مشکلات مونتاژ بعد است.